Collegium Maius

Collegium Maius znajduje się w dawnej dzielnicy cesarskiej wybudowanej w otoczeniu poznańskiego zamku. Powstało w stylu neobarokowym. Było ono potrzebny Komisji Kolonizacyjnej, która potrzebowała mieć odpowiednie, budzące szacunek lokum. Komisja budziła nienawiść w społeczeństwie polskim, ponieważ zajmowała się przejmowaniem ziem należących do Polaków i osiedlaniu tam Niemców. Podczas powstania wielkopolskiego ulokowała się tutaj Naczelna Rada Ludowa. Gdy Poznań stał się znowu polski, budynek został zagospodarowany przez Uniwersytet Poznański. Mieścił się tu wydział medyczny. W trakcie drugiej wojny światowej w pobliżu budynku toczyły się walki, po których ślady można odnaleźć wewnątrz budynku. Po wojnie znów wprowadzili się tu medycy, ale z Uniwersytetu Medycznego. Ze względu na często uciekające zwierzęta i szczury sanepid zabronił otwierania w budynku punktów gastronomicznych. Obecnie budynek posiada dwóch gospodarzy, do medycyny doszedł Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, którego bibliotekę wybudowano niedawno, w 2009 roku. Znajduje się ona na tyłach budynku, a jej wygląd odbiega znacznie od collegium – jej ściany zbudowano ze szkła. Wewnątrz budynek sprawia imponujące wrażenie, zwłaszcza obszerny hol z popiersiem Karola Marcinkiewicza. Studenci jednak często narzekają na zimno – bardzo trudno ogrzać tak duży obiekt, dlatego poszczególne korytarze odgrodzono, by zapobiec ucieczce ciepła. Przy budynku znajduje się linia tramwajowa i jest to właściwie centrum miasta.